Michael Haneke

Michael Haneke (1942) is een Oostenrijkse filmregisseur. Hij begon als filmcriticus en maakte in 1974 zijn eerste eigen televisiefilm, After Liverpool. Pas in 1989 kwam zijn eerste bioscoopfilm uit, Der siebente Kontinent. Al zijn films waarvoor hij zelf de scenario's schreef, gaan over de donkere kanten van het menselijk bestaan. Het publiek wordt geconfronteerd met vragen die tot nadenken stemmen en waarop de film geen antwoord geeft. De films van Haneke zijn confronterend. Zij gaan over conflicten, bijvoorbeeld tussen sociale en persoonlijke waarden. In Der siebente Kontinent valt een ogenschijnlijk gelukkig gezin totaal uit elkaar door kleine gebeurtenissen waar niemand greep op heeft. In Funny Games (1997) houden twee tieners een gezin gegijzeld en doen daar sadistische spelletjes mee. Haneke wil laten zien dat zulke dingen kunnen gebeuren, ook in een normale samenleving. Beroemde films zijn La pianiste (2001), die in Cannes zoveel indruk maakte dat tegen de regels in beide hoofdrolspelers een Oscar kregen, en Amour (2012), de meeste bejubelde en bekroonde film in dat jaar over een echtpaar, beiden in de tachtig, dat zielsveel van elkaar houdt, maar hun liefde wordt zwaar op de proef gesteld als Anne een beroerte krijgt en George met de aftakeling wordt geconfronteerd.

 

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Wie was de eerste Nederlandse vrouw die arts werd en aan de universiteit promoveerde?


JUIST!NIET JUIST!

Aletta Jacobs

egocentrisme en egoïsme

Twee persoonlijkheidseigenschappen die door anderen als onplezierig en onaangenaam worden ervaren.
Bij egocentrisme is het alsof de persoon zich niet wil en kan verplaatsen in de gedachten, gevoelens en belangstellingen van de ander. Alles wat gebeurt wordt uitsluitend gezien vanuit het ik, waarbij de eigen belangstellingen en belangen de waarneming beheersen en de communicatie met anderen eenzijdig kleuren.
Bij egoïsme wil de persoon zichzelf telkens bevoordelen, ook als dat ten koste van anderen gaat. De egoïst denkt zo min mogelijk aan de belangen en behoeften van anderen, ook als hij of zij dat wel kan. De egoïst haalt naar zich toe en geeft niet om of aan de ander.
Egocentrisme is een eigenschap van het waarnemen en denken, egoïsme van het handelen.