Samira Makhmalbaf
Samira Makhmalbaf (1980) is een Iraanse filmmaker en scenarioschrijver en dochter van regisseur Mohsen Makhmalbaf.
Haar eerste film, Sib, (The Apple, 1998), die ze op haar 17e maakte, werd meteen een internationaal succes. In een periode van twee jaar werd de film in meer dan 30 landen vertoond en uitgenodigd voor deelname aan ruim 100 internationale filmfestivals.
Samira Makhmalbaf was jurylid van de filmfestivals in onder meer Cannes, Venetië, Berlijn en Locarno. Tweemaal won Makhmalbaf de Prix du Jury tijdens het Filmfestival in Cannes, voor haar tweede film Takhté siah (Blackboards, 2000) en voor Panj é asr (At Five in the Afternoon, 2003) haar derde film.
Ze is actief op het gebied van vrouwenrechten en filmt binnen de beperkingen van de geschreven en ongeschreven wetten in Iran.
Wie was de eerste Nederlandse vrouw die arts werd en aan de universiteit promoveerde?
egocentrisme en egoïsme
Twee persoonlijkheidseigenschappen die door anderen als onplezierig en onaangenaam worden ervaren.
Bij egocentrisme is het alsof de persoon zich niet wil en kan verplaatsen in de gedachten, gevoelens en belangstellingen van de ander. Alles wat gebeurt wordt uitsluitend gezien vanuit het ik, waarbij de eigen belangstellingen en belangen de waarneming beheersen en de communicatie met anderen eenzijdig kleuren.
Bij egoïsme wil de persoon zichzelf telkens bevoordelen, ook als dat ten koste van anderen gaat. De egoïst denkt zo min mogelijk aan de belangen en behoeften van anderen, ook als hij of zij dat wel kan. De egoïst haalt naar zich toe en geeft niet om of aan de ander.
Egocentrisme is een eigenschap van het waarnemen en denken, egoïsme van het handelen.
