Iran: Persepolis
(Grieks: stad van de Perzen) Ruïnes van een stad in het zuiden van Iran, daterend uit ongeveer 515 v.Chr., gesticht door koning Darius I, en vooral bekend om de paleizen die Darius, zijn zoon Xerxes en latere koningen er lieten bouwen. Op een hooggelegen terras van 300 bij 450 meter stonden de paleizen, een ontvangsthal en een schatkamer. Op de muren langs de ruime trappen naar het terras zijn reliëfs te zien van onderdanen die de koning hun geschenken kwamen brengen. Er zijn duidelijk ruim twintig verschillende volkeren uitgebeeld. De ontvangsthal, de Apadana, had 72 zuilen van 25 meter hoog, waarvan er nog dertien staan, en was groot genoeg om honderden gasten tegelijk te ontvangen. Bij opgravingen zijn kleitabletten met inscripties gevonden, die de rijkdommen en de gang van zaken ten paleize beschrijven. In 330 werd Persepolis door de legers van Alexander de Grote veroverd, leeggeplunderd en in brand gestoken. Enkele oudheden zijn nog in musea te zien.
Wie was de eerste Nederlandse vrouw die arts werd en aan de universiteit promoveerde?
egocentrisme en egoïsme
Twee persoonlijkheidseigenschappen die door anderen als onplezierig en onaangenaam worden ervaren.
Bij egocentrisme is het alsof de persoon zich niet wil en kan verplaatsen in de gedachten, gevoelens en belangstellingen van de ander. Alles wat gebeurt wordt uitsluitend gezien vanuit het ik, waarbij de eigen belangstellingen en belangen de waarneming beheersen en de communicatie met anderen eenzijdig kleuren.
Bij egoïsme wil de persoon zichzelf telkens bevoordelen, ook als dat ten koste van anderen gaat. De egoïst denkt zo min mogelijk aan de belangen en behoeften van anderen, ook als hij of zij dat wel kan. De egoïst haalt naar zich toe en geeft niet om of aan de ander.
Egocentrisme is een eigenschap van het waarnemen en denken, egoïsme van het handelen.
