Hades
(Latijn: Dis of Pluto) In de Griekse mythologie zoon van Kronos en Rhea. Broer van Zeus, Hestia, Demeter, Hera en Poseidon, belast met de heerschappij over de onderwereld. Hades is ook de naam voor die onderwereld zelf. Zijn echtgenote was zijn nicht Persefone, dochter van Demeter en Zeus. De schimmen van de doden werden door Charon, de veerman, de rivier de Styx overgezet, waarna ze de onderwereld binnen gingen.
Uit Hades' rijk kon niemand ontsnappen. Wie dat probeerde viel ten prooi aan de verschrikkelijke driekoppige hond Kerberos. Slechts enkele stervelingen konden tijdelijk de onderwereld bezoeken: Herakles (in het kader van zijn Twaalf Werken), Orfeus (toen hij zijn overleden geliefde Eurydike kwam halen) en Odysseus (die in de Hades van de schim van de ziener Teiresias allerlei raadgevingen kreeg die hem van pas kwamen tijdens zijn verdere omzwervingen)
In 1930 werd aan de buitenkant van ons zonnestelsel nog een hemellichaam ontdekt, dat als een planeet werd geclassificeerd en naar Pluto werd vernoemd.
Wie was de eerste Nederlandse vrouw die arts werd en aan de universiteit promoveerde?
egocentrisme en egoïsme
Twee persoonlijkheidseigenschappen die door anderen als onplezierig en onaangenaam worden ervaren.
Bij egocentrisme is het alsof de persoon zich niet wil en kan verplaatsen in de gedachten, gevoelens en belangstellingen van de ander. Alles wat gebeurt wordt uitsluitend gezien vanuit het ik, waarbij de eigen belangstellingen en belangen de waarneming beheersen en de communicatie met anderen eenzijdig kleuren.
Bij egoïsme wil de persoon zichzelf telkens bevoordelen, ook als dat ten koste van anderen gaat. De egoïst denkt zo min mogelijk aan de belangen en behoeften van anderen, ook als hij of zij dat wel kan. De egoïst haalt naar zich toe en geeft niet om of aan de ander.
Egocentrisme is een eigenschap van het waarnemen en denken, egoïsme van het handelen.
