Remco Campert

(1929) Zoon van Jan Campert. Dichter van fijnzinnige, toegankelijke poëzie en schrijver van korte verhalen, enkele romans en vrolijke cursiefjes. In de jaren zestig behaalde hij groot succes met o.a. Het leven is verrukkulluk (1961) en Tjeempie! of Liesje in Luiletterland (1968). Zijn toon is licht ironisch met veelal een weemoedige ondertoon. Was een belangrijke stuwende kracht achter de poëzie van de Vijftigers. Werd in 1976 onderscheiden met de P.C. Hooftprijs voor poëzie. Sinds 1989 leest hij - met langere tussenpozen - in theaters, samen met andere auteurs, uit eigen werk voor.
De columns die hij van 1996 tot 2006 afwisselend met Jan Mulder, onder de naam CaMu voor de Volkskrant schreef, werden meermalen in boekvorm gebundeld.
In 2006 verscheen het boek Het satijnen hart en in 2011 ontving hij De Gouden Ganzenveer. In 2011 werd Het leven is vurrukkulluk herdrukt, en werden de 750.000 exemplaren cadeau gedaan aan alle mensen die lid zijn van de Openbare Bibliotheek.

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Geen slapende ... wakker maken. Welk dier moet je niet wakker maken?


JUIST!NIET JUIST!

hond

brandstofcel

Apparaat dat uit brandstof (bijvoorbeeld waterstof) rechtstreeks elektriciteit produceert. Dit proces is te beschouwen als het omgekeerde van elektrolyse, waarbij water wordt ontleed in waterstof en zuurstof. De geproduceerde elektriciteit kan dan bijvoorbeeld worden gebruikt om een elektrische auto aan te drijven. Het grote voordeel van een brandstofcel is dat het rendement ervan (40-60%) aanzienlijk hoger ligt dan dat van de traditionele verbrandingsmotor, die een rendement van maximaal 25% (benzinemotor) tot 30% (dieselmotor) haalt. Een brandstofcel vraagt wel katalysatoren, bijvoorbeeld platina, waardoor ontwikkeling en grootschalige inzet vooralsnog moeizaam verlopen.