nalatigheid
Het niet nakomen van een verplichting. Dit speelt zowel in het strafrecht als het privaatrecht een rol. In het strafrecht zijn er bepaalde delicten die nalatigheid direct strafbaar stellen, zoals in het geval dat er wordt nagelaten om hulp te bieden aan iemand die daar dringend behoefte aan heeft (artikel 450 Wetboek van Strafrecht). Bij veel delicten is de nalatigheid niet direct strafbaar gesteld, maar kan deze wel een rol spelen: als door nalatigheid iets vervelends gebeurt, is het immers aan de schuld van diegene te wijten dat het gevolg is ingetreden. De wet zegt dan dat degene die nalatig is geweest als schuldige aan het delict wordt gestraft. In het privaatrecht kan het niet-nakomen van een verplichting aanleiding zijn om een schadevergoeding op te leggen. In dat geval vormt het nalaten een onrechtmatige daad; er had juist wél gehandeld moeten worden, waar dat nu niet is gedaan. Een voorbeeld hiervan is iemand die nalaat zijn hond in bedwang te houden, waardoor de hond een ander bijt.
Wie was de eerste Nederlandse vrouw die arts werd en aan de universiteit promoveerde?
egocentrisme en egoïsme
Twee persoonlijkheidseigenschappen die door anderen als onplezierig en onaangenaam worden ervaren.
Bij egocentrisme is het alsof de persoon zich niet wil en kan verplaatsen in de gedachten, gevoelens en belangstellingen van de ander. Alles wat gebeurt wordt uitsluitend gezien vanuit het ik, waarbij de eigen belangstellingen en belangen de waarneming beheersen en de communicatie met anderen eenzijdig kleuren.
Bij egoïsme wil de persoon zichzelf telkens bevoordelen, ook als dat ten koste van anderen gaat. De egoïst denkt zo min mogelijk aan de belangen en behoeften van anderen, ook als hij of zij dat wel kan. De egoïst haalt naar zich toe en geeft niet om of aan de ander.
Egocentrisme is een eigenschap van het waarnemen en denken, egoïsme van het handelen.
